Scholen Musha
In februari 2000 kregen we een brief van een van de Witte Zusters die we in het Brabantse Esch hadden ontmoet. Zij kende een familie uit Rwanda die al voor de oorlog van ‘94 naar Tanzania was gevlucht. Een zoon van deze familie, die priester was geworden, had haar een hulpvraag gestuurd en was weer teruggekeerd naar Rwanda. Na de volkerenmoord was het voor velen moeilijk om weer een bestaan op te bouwen.
In februari 2000 kregen we een brief van een van de Witte Zusters die we in het Brabantse Esch hadden ontmoet. Zij kende een familie uit Rwanda die al voor de oorlog van ‘94 naar Tanzania was gevlucht. Een zoon van deze familie, die priester was geworden, had haar een hulpvraag gestuurd en was weer teruggekeerd naar Rwanda. Na de volkerenmoord was het voor velen moeilijk om weer een bestaan op te bouwen.
Er werd in deze brief een beschrijving gegeven van de vele problemen: er waren grote aantallen straatkinderen, veel wezen en weduwen, er was honger, analfabetisme, aids, kinderen konden niet naar school, gevangenissen waren vol, enz. enz. Lees verder.
Opvangtehuis Kinderen
Toen Irene en ik hadden kennisgemaakt met de broeders, de Freres Abambari ba Jambo, vertelden ze ons dat ze niet alleen bij Kigali een post hadden, maar ook op ongeveer 40 kilometer afstand van de hoofdstad. Deze post ligt aan de grote weg vanaf de hoofdstad en is dus heel makkelijk bereikbaar. Toen we daar voor het eerst kwamen, stond er een huis voor de broeders met een groot stuk grond er om heen. De omgeving is prachtig: de vele heuvels met bananenbomen met daartussen de hutten/huisjes waar de mensen wonen. Lees verder.